AMARAN!! Entry ini mungkin panjang. kalau bosan terus tekan butang pangkah kat penjuru tetingkap tu ye!
pertama sekali. lupakan jela niat nak join Nuffnang Glitteri Plus Open Meeting kat Taylor’s College tu. sebab akak aku ingat start jam 11 pagi. tapi dia sampai amik aku pun dah jam 11.20 pagi. paling best, kitorang sesat! sampai jam 1 tengah hari, pastu give up terus balik. kesian dia duit tol sahaja melayang sebab nak cari tempat tu. dapat la co-pilot tak guna macam aku. tapi tak pe, akak aku tak buat muka masam, atau marah-marah macam sesetengah orang yang bila aku bawa jalan sesat terus muka masam macam cuka dan tak bertegur sapa. ini akak aku siap bawa aku gi drive thru mekdi lagi, walaupun duti mekdi tu aku kena bayar sendiri. terima kasih kakak!! hak hak hak!
baiklah, aku berfikir secara serius dua tiga empat lima hari akhir-akhir ini secara serius. *nampak sangat serius kan* kenapa kawan aku buat aku macam ni?? siapa kawan aku? kawan baik aku ekceli. tapi time sekolah menengah dulu. aku dah janji tak mahu kelihatan bangang untuk bercerita tentang orang lain dalam blog aku. tapi biarlah, sesekali jadi bangang untuk puaskan hati sendiri apa salahnya. blog aku, kau nak baca..silakan. kau tak suka, tak payah nak marah2 aku atau bikin ayat panas hati untuk aku. yang penting aku tak cakap tentang kau. aku cakap tentang kawan baik aku yang buat taik kat aku! kawan baika ku tak ramai. kalau kau rasa itu diri kau. memang padan muka kau!
bukan niat untuk mengutuk, tapi memang entry ni aku nak luahkan rasa hati aku dan nak maki kau kaw-kaw sebab aku takde peluang nak jumpa kau dan berdepan dengan kau! kau tahu prangai aku macam mana. sebab tu kau takut kan. aku bukan umur 17 tahun lagi macam mana kau pedajalkan aku dulu.
Flashback!
kau ingat tak tiba-tiba kau kata kau terima satu surat layang dari makhluk misteri kat mukabumi ini. kau tunjuk kat aku ngan alang. kami baca berdua dengan muka yang serius. gila..ada orang kutuk kau dalam surat tu! kaw-kaw punya kutuk malah kutuk family kau sekali. kurang hajar punya makhluk. nama kitorang pun masuk sekali. memang nak makan penumbuk! begitulah rasa gengsternya dalam diri kami.
Tapi, kau bagi kitorang simpan surat tu. kitorang baca dan cuba menyiasat siapa orang gila yang tulis surat tu. rupanya kau yang gila! kau sendiri yang tulis surat tu, kau kutuk diri kau sendiri, kau kutuk family kau sendiri. kau kutuk kitorang kawan baik aku sendiri. sedih siut dengan kejadian itu. bila kitorang tanya kau, kau kata “takkan aku nak kutuk family aku dan korang dalam surat tu” …shit! *time tu aku tak reti sebut menatang buruk macam tu, tapi itu aku nak sebut sekarang*
kau nak simpati setelah kau tak dapat mamat ensem kat skolah tu yang dikebas oleh junior kau sendiri. tolong jangan jeles, mamat ensem tu dan junior kau itu kekal sehingga sekarang! tak tahu la kau tahu ke tak hal ni. kau memang gila! apa kau nak? perhatian dari orang..simpati dari kami! kitorang tahu sangat tulisan kau yang mempunyai huruf ‘g’ yang lain dari orang lain. bukan takde bukti tapi kau beriye manfikan. kau amik balik surat tu. takmo kasi kitorang kaji lagi la tu. kau amrah kitorang cakap tuduh kau yang bukan-bukan. tapi kitorang kawan dengan kau lagi. sebab kitorang bukan jenis lupa kawan.
Kau ingat tak kau jalan-jalan dengan alang kat Watson di mana tempat itu dirahsiakan. bila korang berdua keluar bunyi bising kat tempat scan tu. tahu-tahu ada 2 compact powder jenama johnson n johnson yang korang rembat. owh..bukan korang. tapi kau seorang sahaja yang rembat! kau rembat compact powder tu dalam beg, kau suruh alang pegang beg tu. alang yang sangat suci hatinya tersangat bodoh pegang beg tu tapi yang kantoi alang! kau dengan slumber canang satu sekolah cakap alang yang curi.. bangsat betul perbuatan kau itu *baru sekarang aku nak panggil kau bangsat, dulu tak* kau datang minta duit kat kawan-kawan sekolah termasuk aku untuk lepaskan alang. yes, kitorang ni namanya kawan, kumpul duit dan bayar balik compact powder tu yang nilainya 2 kali ganda.
Kau ingat tak, time ex-bf aku tiba-tiba blah dari hidup aku..dia kata dia nak kahwin sebab ade minah ni dah pregnant minta dia jadi pak sanggup. demm!! aku kan bodoh time tu. kau kata kau datang hari pernikahan ex aku tu. kau nampak bakal isteri dia yang tengah membunting. kau kata memang betul dorang dah menikah. aku nak ikut kau tak kasi. kau kata biar kau sorang je yang datang. tersangat la bangang aku time tu, rupanya kau dah berpakat dengan ex-bf aku tu..aku minta gambar kawen dorang kau tak bagi. sebenarnya pernikahan itu tak terjadi langsung. memang korang dah berpakat supaya aku dan ex-bf aku berpisah!! macam S**L perbuatan kau itu.
kau ingat tak kau ke johor, kau canangkan kat kawan-kawan kau result SPM kau sangat gempak! masuk sekolah sukan kat bukit jalil. tapi bukan kau tipu untuk diri aku je.. kau cakap result kitorang pun gempak macma kau. woi…kitorang tak pandai mana pun, tapi kau lagi bodoh dari kitorang hakikatnya. bila dorang tanya, terus terang alang jawab, mana ada. result kitorang biasa-biasa je. muka kau memang tak malu langsung buat penipuan tu.
kau ingat tak, waktu tingkatan 5 kau pindah sekolah kat taman tasik, tapi kau buat hal kat sana pulak. kau tipu kawan-kawan sekolah kau kat sana, kau cakap mak ayah kau dah mati. kau ngaku pakcik makcik kau tu mak ayah kau.! weyh besar gila dosan kau kat mak ayah kau. kau mencuri plak harta benda orang kat sana. siapa yang backup kau??!!! aku dan alang sanggup bertekak ngan bebudak tasik nak back up kau. tapi sangat shit, bila dorang cakap mak ayah kau dah mati. kau penipu paling durjana *baru ni akau nak panggil kau durjana, dulu tak* terus niat memback up kau mundur!
kau ingat, alang nak bayar duit yuran sekolah adik dia. tapi duit tu hilang saat bersama dengan kau. siapa lagi yang jahat antara kitorang. memang sah kau yang ambik duit tu. kau memang pencuri berjaya tapi kau sebenarnya tak boleh tipu dari aku dan alang! benda tu terbukti. tapi aku nafikan jugak!kau tak kesian ke dengan alang. hidup dia lagi susah dari kita tau dulu. ayah jauh di mata. hidup tak senang macam kita. tapi kalau kau jahat, tetap jahat jugak tak kira dengan kawan baik sendiri pun.
kitorang kan kawan yang baik..masih terus setia berkawan dengan kau. itu cerita sekolah.
aku sambung belajar. alang dengan kehidupan dia sendiri kerja yang seringkali bertukar. kau belajar perhotelan. kau dapat praktikal kat Genting. beb! ingat perangai kau dah berubah. tapi kau mencuri lagi. budak-budak hotel pulak cakap kau curi rantai dan harta benda dorang kat sana. beb! bes sangat ke mencuri tu? apa kau dapat?? betul kan pantun oran gdulu, siakap senohong gelama ikan duri, bercakap bohong lama-lama mencuri!!
dari sekolah sampai kau dah kira dewasa, kau mencuri dan berbohong lagi dengan orang lain. wtf?? kitorang tetap nak tolong kau. siap nak tolong bayarkan untuk kau. tapi kawan-kawan kau tak nak sebab dia nak kau yang bayar sendiri. dorang lagi baik dari kau siut.
kau ingat kau kata kau nak bertunang. kau tak jemput pun kitorang. tapi alih-alih bila dapat tahu kau nak kawen..tapi bukan dengan orang yang kau bertunang dulu. siapa yang tahu. hanya kitorang yang tahu siapa tunang kau…orang lain tak tahu. tapi sebenarnya kau putus tunang. kau nak cover malu, kau cepat-cepat amik keputusan nak kawen. alhamdulillh..kitorang tetap doakan yang terbaik untuk kau.
dan berharap kau berubah! tapi ia tidak berakhir di situ….akan aku ceritakan lagi..tapi bairlah aku berhenti dulu di sini. aku dah penat menaip. nanti aku sambung lagi entry lain. kau kena terus membaca! sebab aku dah terasa sangat bangang bercerita tentang kau ni. alang-alang bangang! aku akan katakan semuanya!